Blog

Dat kan anders…

Hoe je aan je ruimte geld overhoudt
Hoe je aan je ruimte geld overhoudt

Starbucks heeft weer iets moois toegevoegd aan hun businessmodel. Daar waar menig zelfstandige eerder zat vastgeplakt aan de koffietafels van de tent, is het nu de beurt aan de vaste kantoormedewerkers zonder kantoor.

Op 30 juli onthulde Starbucks een nieuwe winkel in Tokio, ontworpen dus voor de werknemers in loondienst, op afstand. Steeds meer bedrijven zien dat werken op afstand ‘werkt’ en daarnaast flink kosten bespaart. Zo breekt nood, de wet van nodeloze aanwezigheid. Een nieuwe, flexibele tijd breekt aan voor een veel bredere groep werkenden. Deze ‘early adapter case’ van de koffiegrootgrossier breidt zich uit naar andere concepten, bijvoorbeeld ruimten die eerder een andere functie hadden zoals hotels die kampen met leegstand.

In samenwerking met Think Lab maakte Starbucks een kloppend zakenhart op de tweede etage van het café in de Japanse stad. Best handig omdat dat direct ook het probleem tackelt van die zzp’er die relatief te weinig koffiedrinkt voor de tijd dat hij/zij in de zaak zit. De koffiecorneritis…

Een slimme inhaker van de koffiegigant. Bovendien staat Tokio nu niet direct bekend om zijn ruimte, dus is dit een prima plaats voor een dergelijke pilot die eigenlijk overal ter wereld toepasbaar is en voor veel ruimten geldt. En aangezien je wel een kleine bijdrage betaalt voor het huren van een solo ruimte is het eventueel niet koffiedrinken voor Starbucks ook gedekt.

Wendbaarheid heeft een ander soort ruimte nodig.  Wat heb jij in deze tijd nodig en welke eisen stel jij aan een nieuw soort ruimte?

 

 

 

 

Circulair Selfridges, een wendbaar warenhuis
Circulair Selfridges, een wendbaar warenhuis

Het Londense warenhuis Selfridges verlegt de focus naar circulair ondernemen en stelt duurzame doelen. Deze wending komt vooral vanuit omgevingsbewustzijn. Hoe slim is dat?

Op de website van het high end Londense warenhuis Selfridges las ik het volgende: “We want to build on our reputation as a retailer and employer that’s leading the way in sustainability. We have set a number of commitments to get us there – encompassing and extending beyond our Project Earth commitment to change the way we shop, and spanning our entire business and supply chain.”

Duurzaamheidsplan

Het is passend bij de tijd dat warenhuis Selfridges nu naar voren treedt als het aankomt op omgevingsbewustzijn en het maken van ethische keuzes. De traditionele inslag doet wellicht anders vermoeden maar niets is minder waar. In The Guardian las ik dat de top van het warenhuis goed heeft nagedacht over een duurzaamheidsplan voor de komende vijf jaar. Geen irreëel plan dat enorme vergezichten schetst, maar acteert in het hier en nu en kijkt naar marktsentiment, eisen en omstandigheid, het retaillandschap en het uiteindelijke doel.

Collectieve aanzwengeling

Je zou kunnen zeggen dat collectief sentiment dat gedachtegoed in de afgelopen periode heeft aangezwengeld – er is veel gebeurd immers. COVID-19 is daarbij een bewustwordingsaccelerator geweest. De beweging is natuurlijk al veel eerder in gang gezet onder invloed van de klimaatcrisis – die weer voortkomt uit dat we alles altijd maar willen voor heel weinig.

Anne weet de weg

Anne Pitcher, de topvrouw van het warenhuis, merkt in het artikel in The Guardian scherp op dat het allemaal niet zo simpel meer is. Combinaties van factoren spelen een rol, andere eisen aan andere tijden. Ze licht toe dat mensen winkels niet klakkeloos meer binnenwandelen met alleen een winkeldoel. Het gaat om ‘purpose’, naast het kopen van spulletjes. Ze geeft ook aan dat consumenten zaken willen doen met bedrijven die ze vertrouwen en waarvan ze weten dat ze om de omgeving geven. Merken waarvoor nog affiniteit kan worden opgebracht. En om dat te verdienen moet je aan je karma werken. Je reciprociteitstotaalscore op het bord noteren.

Niet meer bewegingsloos toekijken

Pitcher kijkt naar de manier waarop ze de zaak runnen en niet alleen maar het sec nadenken over geld. Het warenhuis tekende het Fashion Pact van de G7 top vorig jaar ten aanzien van hun milieu-impact. Het gaat over een ethisch profiel en gedrag. Over stilstaan bij wat je aan het doen bent en dat is best lastig als je veel te verliezen hebt.

Zuiver verhaal

Nadenken over circulair ondernemen en het stellen van duurzame doelen is – hoe paradoxaal ook – commercieel slim met de activistische GenZ als nieuwe klantgroep. Deze generatie heeft lak aan loze verhalen, dat verhaal moet kloppen. En daar ben ik het roerend mee eens: het enige middel waarmee we intenties kunnen overbrengen, het verhaal, laat dat nu echt eens kloppen. Zuiver ondernemen staat tot een zuiver narratief verteld vanuit zuivere doelen.

Voor Selfridges was het tijd voor kritisch navelstaren en eigen interventie. Volgens hen begint het werken aan een duurzame toekomst met het aanpassen van de manier waarop je zakendoet. Sommige dingen passen eenvoudigweg niet meer. Verantwoord ondernemen hoort bij een aardbol onder druk. Onder de toepasselijke naam Project Aarde neemt het warenhuis radicale stappen voorwaarts. Duurzaamheidsdirecteur Daniella Vega geeft aan dat de ambitie ligt in een net-zero future maar daar gaat wel een alarmbelletje. In Forbes las ik dat de regering van het Verenigd Koninkrijk haar ambities heeft aangesnoerd door deze netto-nul doelstelling voor 2050 in de wetgeving op te nemen. Het is evident dat het pijn gaat doen zodra het haast heeft.

Wat doen ze?

Wat betekent het concreet voor de doelen van het warenhuis? De meest milieubelastende materialen die overal in het bedrijf worden gebruikt moeten afkomstig zijn van gecertificeerde, duurzame bronnen. Dat klink makkelijk maar dat is het niet als je verbonden bent aan een hele hoop verschillende leveranciers. Maar de focus en de afspraken zijn er is er volgens Vega. Daarnaast gaat het de uitstoot verminderen en start het met een tweedehands modewinkel, kledingverhuur, recycling van schoonheidspakketten en een “conciërge” om te helpen bij productreparaties om ons te leren aanpassen aan nieuwe manieren van leven.

Bewustwording

Druppels op een gloeiende plaat? Het gaat bewustwording. Wat doen wij en wat is ons aandeel als consument en wat als ondernemer, merk en bedrijf? Vraag en aanbod blijft een boosaardige tweeling.

Vraag

Wat doe jij als consument, ondernemer, merk of bedrijf? Wat speelt er momenteel in je omgeving dat onverwacht, instabiel, ongrijpbaar, onvoorspelbaar en complex is? Welke aanpassingen moet je doen om ermee om te gaan?

Meer lezen?

Mijn boek wennen aan wenden komt uit op 1 oktober en gaat dieper in op een wendbare toekomst en hoe wij als individuunnen kijken naar de wereld, maatschappij en ons individuele leven. Kijk op www.wennenaanwenden voor meer informatie of reserveer het hier

Het verdriet van COVID-19: weg met de ontkenning dat het allemaal wel meevalt
Het verdriet van COVID-19: weg met de ontkenning dat het allemaal wel meevalt

“The loss of normalcy; the fear of economic toll; the loss of connection. This is hitting us and we’re grieving. Collectively. We are not used to this kind of collective grief in the air.” Dit zegt David Kessler, een invloedrijke expert op het gebied van verdriet en rouw, in een interview met HBR (met Scott Berinato). Momenteel ervaren we verschillende vormen van verdriet. De wereld is veranderd, we weten dat dat tijdelijk is maar dat voelt toch niet zo en we realiseren ons dat zaken veranderd zijn. Hoe gaan we hiermee om?

Anticiperend verdriet

Een van de gevoelens die we momenteel ervaren is wat Kessler anticiperend verdriet noemt. De emotie die ontstaat als we onzeker zijn over wat de toekomst brengt. Dat heeft een dreiging in zich. Onze primitieve geest weet dat er iets ergs gebeurt, maar het is niet tastbaar, niet concreet. Dat zorgt voor een gevoel van onveiligheid. Er is nu ook een directe lijn met het verliezen van je vrijheid. In Wennen aan wenden stip ik collectief trauma aan in relatie met het belang van betekenis toekennen aan wat ons overkomt. We dealen beter met trauma zodra we betekenis kunnen geven aan dat lot. Wat gaf een eerste golf ons mee? Wat leerden we? Welke betekenis kennen we het toe?

Hoe te verzachten?

Wat kunnen we doen om de emoties die we nu ervaren te verzachten? Rationeel gezien helpen overzicht en inzicht en de kaders van de omstandigheid beter leren kennen. De recente omstandigheden creëren andere kaders waarbinnen we ons nu moeten bewegen, een norm en zo ook een aangepaste morele code. (Ga eens na wat je zelf ethisch gedrag vindt in corona tijd en wat dat met je doet)  Ook het weten dat gevoelens van onrust en onzekerheid echt wel gedeeld worden door anderen kan soelaas bieden. Collectiviteit kan helend werken. Op emotioneel vlak zeg ik: head first, confrontatie, even weg met de ontkenning dat het allemaal wel meevalt. Voel het maar ff.

Emo-kermiscarrousel

Verdriet, smart en rouw zijn volgens Kessler niet lineair in hun verloop en daarom is inzicht in de verschillende stadia van verdriet zoals Elizabeth Kübler-Ross deze omschrijft een begin. Dat start met ontkenning (het raakt mij niet), boosheid (er wordt me wat ontnomen), onderhandeling (als ik dit doe, gaat het straks beter), verdriet (geen idee waar dit heengaat) en acceptatie (het gebeurt en ik ga er een weg in vinden). Niet zozeer in die volgorde maar ze zwieren in die emo-kermiscarrousel wel mooi langs. Even zwaaien en we doen weer een rondje emoties. Ik ben het eens met Kessler dat de echte macht ligt bij de acceptatie, dat kan leiden tot een bepaalde mate van controle (ik kan zaken ondernemen die het risico verkleinen).

Wendbaarheid

En daar komt onze wendbaarheid om de hoek. Want het vermogen om gebeurtenissen te accepteren, een plek en betekenis te geven, heeft grote invloed op onze verwerking en ons aanpassingsvermogen ten aanzien van tegenslag.  En zoals ik in mijn boek ook zeg: de samenloop van soms conflicterende omstandigheden maakt ons bewust van het feit dat we losjes aan elkaar gekoppeld zijn en ook afhankelijk zijn van die relatie. We lossen het alleen én samen op.

Nieuwsgierig geworden naar mijn boek? Het is vanaf 1oktober 2020 verkrijgbaar via managemementboek