De jong geleerd, oud gedaan vlieger gaat al jaren niet meer op.  Snel falen is de wijsheid in pacht hebben om de competitie voor te blijven. We moeten blijven leren van fouten en van verandering om te kunnen blijven werken. Een zienswijze verandering die niet iedereen even gemakkelijk vindt.

Vermoeiende gedachte

De gedachte aan leeractivatie is voor velen best vermoeiend. Het lijkt immers een extra opdracht en bovendien betekent leren altijd dat je ergens een foutje maakt. Maatschappelijk werd het maken van fouten ook nooit beloond. Foutjes waren smetjes op het blazoen. Fouten werden met rode pen omsingeld, spaarzaam toegelicht, het leidde tot starheid of extra opgelegde discipline. Fouten maken en straf werden elkaars evenknie.  En daar was plots die nieuwe zienswijze-dat fouten maken magals leren met rendement het resultaat is.

Er is een klein verschil tussen het oude en het nieuwe genre fouten maken. Vandaag staan we stil bij het effect van fouten en kijken we ernaar zonder gêne. Dat betekent niet dat daarmee het oude gedachtenpatroon van schaamte is doorbroken.

Ja, dat is fout! Goed gedaan.

Voor bedrijven ligt het pasklare antwoord niet klaar. Het modulair ontwikkelen van een gemakkelijk af te draaien trainingsprogramma is een genadeslag voor de motivatie. Dat is voor medewerkers net zoiets als een lang opgelegde gevangenisstraf of vervelend huiswerk. De vraag is hoe ze de integrale acceptatie van snelle verandering bereiken en het maken van fouten als een logisch onderdeel van de dagelijkse praktijk gaan laten ervaren. Dat is een cultuuromslag die vraagt om gerichte en continue aandacht. Leren, testen en evalueren ligt niet langer alleen bij HR. Die pet past ons allemaal. Lef om te leren van fouten is bedrijfsethos. Het continue aanpassen aan verandering creëert zelfs nieuwe functies om anderen continue te kunnen laten leren. Over omdenken gesproken!

Creatief zijn voor je eigen toekomst

De toekomst van ons werkzaam bestaan gaat stiekem over onze eigen creativiteit. We leggen een beroepspuzzel zonder voorbeeld, daar is inbeeldingsvermogen voor nodig. Inzicht in hoe de verschillende stukken nog passen in een nieuwe context. Kortom: het doet een beroep op de eigen mores ten aanzien van werk en werkgeluk. Jezelf te willen laten passen binnen dat onbekende terrein. Misschien is de verandering wel, het wennen aan deze ongebreidelde vrijheid. De keuze is aan ons. Een dergelijke beweging heeft geen duidelijk aanwijsbaar ijkpunt, geen benchmark. We kunnen ons moeilijk vasthouden aan een vlaggenstok waarvan het land niet meer bestaat. En dat is waar het natuurlijk om gaat…veranderen blijft griezelig en daarom leren omwille van verandering ook. We vrezen verlies en willen dus geen fouten maken. Daar hebben we de schaamte weer.

En bedrijven? Wennen aan wenden

Misschien dat bedrijven niet zozeer meer leren moeten gaan inzetten maar beter leren. Het creëren van continu experiment omwille van het grote wennen en het leerrendement. Uiteindelijk verliest zo’n programma ook aan kracht en moet het anders. Zo blijven we bezig. Maar voor nu? Clusters van leren, werken en evalueren. Een extra uitdaging is het pluriforme karakter van deze monsterklus; de inventarisatie van oude en nieuwe taken en het inzicht in de rollen van de toekomst. Er is immers ook geen uniforme maatstaf voor een toekomstig beroep en de huidige beroepen zijn volop in beweging.

Een plausibel antwoord op het hoe te anticiperen op fouten, leren en veranderen is wennen. En wennen kan bij voldoende duidelijkheid. Dat begint bij het vertolken van een sterke visie en de inzet van radicale transparantie ten aanzien van wat het bedrijf nu wil en kan, voor morgen wenst en overmorgen ziet veranderen. Daarbij is diepgravend inzicht in de wensen van de werkende mensen een must, want discussies over het vertolken van belangen veranderen waarschijnlijk nooit.

Inzichten in maatschappelijke trends en veranderingen? Informeer naar de mogelijkheden over de trainingen en presentaties van buro boumeester. Stuur een mail

Deel

Deel dit bericht met je netwerk